مُردَم…

 
آزار مكش در پي آزردن من

میان جمعیت چهل پنجاه نفری که منتظر تاکسی بودند ایستاده بودم. با آمدن هر تاکسی جمعیت به طرف آن می‌دوید و چهار نفر برنده سوار می‌شدند. ایستادن فایده‌ای نداشت. به داخل جمعیت هل خوردم.

ومن هم این بار بین صف برنده‌ها، دستگیره‌ی در ماشین در دستم، آن‌قدر دویدم تا بالاخره سوار شدم.

برخورد اتفاقی ام با یک عبارت ذهنم را متوجه تعریفی کرد که مدتی پیش به آن برخورد کرده بودم و هر چند همان موقع هم به نظرم جالب بود اما اکنون ذهنم بیشتر درگیر شد و بیش از پیش به تکاپو افتاد و این اکنون نوشتاریست از مسیر بی نظمی که ذهنیاتم طی کرد ...

در اطرافم همه چیز در حال تکرار است. تکرار بیهوده ای که معنی اش را نمی دانم. روزها و شبها در حال باز آفرینی خویش اند و فصل ها مدام تکرار می شوند انگار فقط قرار است که من پیر شوم. اتفاقات تازه بعد از چندی تکراری می شوند.

در هر فرهنگ انسان‌ها نیازمند استفاده از ابزارهای زبانی مختلفی برای برقراری ارتباط با یکدیگر هستند. تعارف در فرهنگ ایرانی پدیده‌ای است که به عنوان یک ابزار زبانی برای شروع و ادامه ارتباط، به کار می‌رود. تعارف نوعی رمز و قالب‌ قراردادی‌ست كه بین افراد رد و بدل می‌شود. یادگیری این رمزها و قالب‌ها در طول جامعه پذیر شدن فرد به او تعلیم داده شده است. به طوریکه اگر فردی از این رمزها و قالب‌ها مطلع نباشد و نحوه بکارگیری آنها و نوع پاسخ به آن را نداند در برقراری ارتباط با دیگران دچار دردسر می‌شود تا جایی که ممکن است دچار شکست شود.

هفتم خرداد سال 1385:

تو رختخواب دراز كشيدم و دارم فكر مي كنم، پايان ترمه و نزديك امتحانات، بي رمق و نا اميدم و حس كار كردن ندارم.

طبقه بالا هستم كه صداي گريه اي از پايين مي شنوم، صدا توي گوشم مي پيچيه و نزديك تر مي شه، ترس تمام وجودم رو مي گيره و با هراس مي دوم به طوري كه نزديكه چند بار سقوط كنم.

به پرویز تناولی  ....                  

                    " جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است "        

پیش درآمد ناکوک

چیز هایی در زندگی هست ... نه نمی خواهم جمله ی معروف هدایت را تکرار کنم که هر چه هم تکرار شود باز هم زیباست  و هم درست. می خواستم حال و هوای خودم را بگویم که چیزی غیر از هیچ نیافتم . نه خوب ، نه بد ؛ نه سبز ، نه زرد؛ نه سیاه ، نه سپید ؛ هیچ !

 هیچ !¡

 در چشم خانه ای گود و قیراتی

                 هجوم تب

                     در جای خالی چشم هایی حریص اشک ...

                                                                        هیچ !